Leonard Malik

Leonard Hubert Malik (25 października 1908 - 10 października 1945) był polskim piłkarzem, występującym na pozycji napastnika, i trenerem piłkarskim. Urodził się w Katowicach, gdzie jako wychowanek Pogoni rozpoczął grę w piłkę nożną w wieku 15 lat. W 1929 roku, po powołaniu do służby wojskowej w Warszawie, został zawodnikiem Polonii Warszawa. W sezonie 1930 zdobył dla tego klubu 21 ligowych bramek. Kontuzja kolana odniesiona w 1931 roku ograniczyła jego sprawność. W latach 1934-1938 był grającym trenerem drugoligowego Prochu Pionki, z którym w sezonie 1937/38 zdobył mistrzostwo Podokręgu Radom.

We wrześniu 1930 roku otrzymał pierwsze powołanie do reprezentacji Polski, a miesiąc później zadebiutował w meczu z Łotwą. Zdobył w nim bramkę i zaliczył dwie asysty. Z wykształcenia był kierowcą-mechanikiem, biegle posługiwał się polskim i niemieckim. W latach 1938-1939 przebywał w Berezie Kartuskiej. Po wybuchu II wojny światowej prowadził w Pionkach kasyno dla żołnierzy Wehrmachtu. Zmarł w polskim obozie pracy przymusowej w Mysłowicach, gdzie był przetrzymywany za przyjęcie niemieckiej listy narodowościowej i rzekomą współpracę z Gestapo.

Na podstawie artykułu „Leonard Malik” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.