Karl Borinski

Karl Borinski był niemieckim germanistą i historykiem literatury, urodzonym 11 czerwca 1861 roku w Katowicach. Po ukończeniu szkoły w tym mieście studiował germanistykę i historię na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, a następnie na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium, gdzie kształcił się pod kierunkiem Michaela Bernaysa i Konrada Hofmanna. W 1894 roku uzyskał habilitację na podstawie pracy „Die Kunstlehre der Renaissance”. Od 1906 roku był profesorem nadzwyczajnym historii literatury w Monachium, a w 1917 roku został członkiem Bawarskiej Akademii Nauk.

Jego badania obejmowały niemiecką historię literatury, ze szczególnym uwzględnieniem poetyki, estetyki i językowych aspektów literatury. Zajmował się twórczością Gottholda Ephraima Lessinga i współpracował przy pełnym wydaniu jego dzieł; wraz z Alfredem Schöne redagował między innymi tom 17. W 1921 roku opublikował dwutomową „Geschichte der deutschen Literatur”, poświęconą dziejom literatury niemieckiej od jej początków do współczesności. W 1882 roku przeszedł na luteranizm, a w 1908 roku ożenił się z Johanną. Mieli syna Ludwiga. Borinski zmarł 12 stycznia 1922 roku w Monachium.

Na podstawie artykułu „Karl Borinski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.