Ida Benjamin

Ida Benjamin urodziła się 5 października 1873 roku w Katowicach. Była córką katowickiego architekta i mistrza budowlanego Ignatza Grünfelda oraz Johanny z domu Sachs. Miała rodzeństwo, w tym braci Hugona i Maxa, którzy także byli architektami. W 1901 roku poślubiła Felixa Benjamina, berlińskiego przemysłowca związanego ze spółką Rawack & Grünfeld. Po ślubie zamieszkała z mężem w Bytomiu, a w 1914 roku rodzina przeniosła się do Berlina. Ida i Felix mieli cztery córki.

W 1917 roku małżonkowie założyli fundację wspierającą potrzebujące dzieci i sieroty wyznania żydowskiego, katolickiego oraz ewangelickiego, których ojcowie zginęli lub zostali poszkodowani podczas I wojny światowej. W maju 1939 roku Ida przebywała z powodów zdrowotnych w sanatorium w Międzygórzu, a później trafiła do szpitala żydowskiego we Wrocławiu. Została tam aresztowana przez Gestapo i deportowana do getta Theresienstadt, dokąd dotarła 11 czerwca 1943 roku. Zmarła tam 11 lipca 1943 roku na udar mózgu. Upamiętniono ją wraz z mężem kostką Stolperstein w Berlinie.

Na podstawie artykułu „Ida Benjamin” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.