Franz Landsberger

Franz Landsberger był niemiecko-amerykańskim historykiem sztuki żydowskiego pochodzenia. Urodził się 14 czerwca 1883 roku w Kattowitz, dzisiejszych Katowicach. Jego ojciec, Adolf Landsberger, był bankierem i radnym w Katowicach. Po maturze we Wrocławiu w 1903 roku studiował historię sztuki, filozofię i literaturę na uniwersytetach w Berlinie, Genewie, Monachium i Wrocławiu. Doktorat uzyskał w 1907 roku, a habilitację we Wrocławiu w 1912 roku. Do 1933 roku wykładał tam jako profesor nadzwyczajny.

W 1935 roku objął kierownictwo Muzeum Żydowskiego w Berlinie. Zorganizował tam wystawę poświęconą Maxowi Liebermannowi i opublikował wybór listów artysty. W 1938 roku został wysłany do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen, skąd po kilku tygodniach wyjechał do Oksfordu na zaproszenie tamtejszego uniwersytetu. W 1939 roku rozpoczął pracę w Hebrew Union College w Cincinnati i skoncentrował się na badaniach nad sztuką żydowską. W 1946 roku opublikował książkę „Historia Sztuki Żydowskiej”. Zmarł 17 marca 1964 roku w Cincinnati.

Na podstawie artykułu „Franz Landsberger (historyk sztuki)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.