Ewald Wiśniowski

Ewald Jan Wiśniowski, polski piłkarz, urodził się 24 listopada 1927 roku w Bogucicach, obecnie dzielnicy Katowic. Grał na pozycji lewoskrzydłowego. Karierę rozpoczął w Gwiaździe Bogucice, gdzie trenował od 1941 roku. Występował także w KS 20 Katowice, Pocztowym KS Katowice, Pogoni Barlinek, Górniku Radlin, Górniku Zabrze i Stali Lublin. Po powrocie do Katowic w 1958 roku grał w Górniku 20 Katowice do 1961 roku. Poza występami na boisku pracował jako górnik i instruktor piłki nożnej.

W Górniku Radlin zadebiutował w ekstraklasie, a w 1954 roku przeszedł do Górnika Zabrze. W sezonach 1956-1957 rozegrał w jego barwach 19 spotkań ligowych i strzelił sześć bramek. Jeden występ w lidze w sezonie 1957 pozwolił mu zdobyć tytuł mistrza Polski. Jako zawodnik Górnika Radlin zagrał jeden raz w reprezentacji Polski. 13 września 1953 roku w meczu z Bułgarią w Sofii zdobył bramkę, ustalając wynik na 2:2. Zmarł 23 czerwca 1970 roku w Zabrzu z powodu stwardnienia rozsianego. Został pochowany na cmentarzu przy kościele św. Anny.

Na podstawie artykułu „Ewald Wiśniowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.