Erich Przywara

Erich Przywara urodził się 12 października 1889 roku w Katowicach, w rodzinie o polskich i niemieckich korzeniach. Był niemieckim jezuitą, filozofem, teologiem, pisarzem i librecistą. W 1908 roku rozpoczął nowicjat w zakonie jezuitów, a w 1920 roku przyjął święcenia prezbiteratu. Od 1922 roku pracował w redakcji jezuickiego czasopisma „Stimmen der Zeit”; redakcję zamknięto w 1941 roku.

Przywara jest znany z rozwinięcia pojęcia analogia entis, czyli analogii bytu, odnoszącego się do relacji między Stwórcą a stworzeniem. W swoich rozważaniach korzystał między innymi z pojęcia „jedności w napięciu” i odwoływał się do muzyki, która była częścią jego formacji. Napisał rozprawę „Analogia Entis”, a jego twórczość obejmowała również wiersze i teksty o życiu duchowym. Bibliografia przygotowana kilka lat przed jego śmiercią wymieniała 46 książek i około 700 artykułów.

Był spowiednikiem Edyty Stein, a do jego uczniów należał Hans Urs von Balthasar. Zmarł 28 września 1972 roku.

Na podstawie artykułu „Erich Przywara” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.