Antoni Sobik

Antoni Sobik urodził się 17 stycznia 1905 roku w Gotartowicach, a zmarł 23 czerwca 1994 roku w Katowicach. Był starszym posterunkowym Policji Województwa Śląskiego, szermierzem, trenerem szermierki i lekkoatletą. Z Katowicami związany był również jako zawodnik Policyjnego, Pogoni i Baildonu. W szermierce specjalizował się w szabli, startował także w pozostałych broniach. Dwukrotnie reprezentował Polskę na igrzyskach olimpijskich. W Berlinie w 1936 roku zajął siódme miejsce w indywidualnym turnieju szablistów, a polska drużyna była czwarta. W Londynie w 1948 roku odpadł w półfinale turnieju indywidualnego.

W 1934 roku zdobył brązowy medal w drużynowym turnieju szablowym zawodów w Warszawie. Ośmiokrotnie został indywidualnym mistrzem Polski: cztery razy w szabli, raz w szpadzie i trzy razy we florecie. Lekkoatletykę uprawiał w latach 1920-1938. Zdobył dwa srebrne medale mistrzostw Polski w biegu na 400 metrów przez płotki oraz dwa brązowe w sztafecie 4 × 400 metrów. Pracował jako trener szermierki, prowadził kadrę narodową Maroka w latach 1971-1973 i był sędzią. W 1980 roku otrzymał honorowe członkostwo Polskiego Związku Szermierczego.

Na podstawie artykułu „Antoni Sobik” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.